Van directe digitale fotografie van een bewegend digitaal beeld naar beeldend werk.

Met een digitale camera zit ik geregeld voor een bewegend beeldscherm, meestal het internet. Van het beeldscherm neem ik digitale foto’s, door steeds het bewegend beeld terug te spoelen neem ik op een meditatieve manier gemiddeld honderd foto’s van een seconde bewegend beeld. Door dit proces uit te voeren neemt de digitale foto een houding aan die niet bedacht is door de maker van het bewegend beeld, maar de foto laat een natuurlijk proces zien hoe de computer de beelden aan elkaar koppelt. Door dit proces toe te passen op een bewegende vorm neemt deze vorm verschillende houdingen aan. Van al deze houdingen maak ik weloverwogen een selectie van ongeveer vijftig foto’s. Deze vijftig digitale foto’s laat ik op A4 formaat afdrukken en gebruik ik als uitgangspunt in de intuïtieve zoektocht naar het beeldende werk.

Er passeert zoveel bewegend beeld dagelijks ons oog. Kijken we nog wel echt of gaat het puur om de informatie? Door een minuscuul, optisch niet waarneembaar bewegend beeld stil te zetten en vervolgens in de context van de beeldende kunst te plaatsen, reageer ik met mijn beeldende werk op dit gegeven.

Met een serie van vijftig afgedrukte foto’s van de verschillende houdingen van de vorm begint de intuïtieve zoektocht naar: ritme, vorm, licht versus schaduw, kleur, compositie, moiré, achtergrond versus voorgrond, materiaal gebruik, de optische waarneming, 3D versus 2D, fotografie versus schilderkunst.

Jeroen Stijlaart maart 2015.